Najlepszy czas na rezerwację wspinaczki lodowej na Solheimajokull
Obie wycieczki z tej strony odbywają się przez cały rok, jeśli pozwala pogoda, więc nie ma zamkniętego sezonu, którego trzeba unikać. Zmienia się światło, lód pod stopami i dojazd. Poniżej opisujemy, jak wygląda rok na lodowcu i kiedy sami byśmy rezerwowali.
Lodowiec, który nigdy nie jest zamknięty
Wspinaczka lodowa na Sólheimajökull nie jest związana z sezonem tak jak oglądanie maskonurów. Arctic Adventures i Tröll Expeditions działają przez cały rok, a o tym, czy dany dzień się odbędzie, decyduje pogoda, nie kalendarz.
Najlepszy czas zależy więc mniej od tego, kiedy lodowiec jest dostępny, a bardziej od tego, czego chcesz od tego dnia. Długie światło i łagodne powietrze wskazują na lato. Twardszy lód i spokojniejszy parking wskazują na zimę.
Lato, od czerwca do sierpnia
Około przesilenia letniego południowa Islandia ma mniej więcej 20 i więcej godzin światła dziennego, więc nigdy nie ścigasz się ze zmrokiem. Temperatury maksymalne koło Vík wynoszą mniej więcej 11–14 °C, co w drodze na lód jest przyjemne, a pod ścianą, gdy stoisz, robi się chłodno.
Latem lód na powierzchni jest miększy i bardziej mokry, a woda z topnienia płynie po nim kanałami. Popiół z dawnych erupcji przebija szarymi i czarnymi smugami, więc lodowiec jest wtedy najbardziej szary i mniej przypomina błękit ze zdjęć.
Lato to też najbardziej ruchliwy czas na parkingu, gdy przez cały dzień obok kierowców na własną rękę przyjeżdżają autokary. Zarezerwuj kilka tygodni wcześniej, jeśli masz sztywne daty, bo małe grupy po sześć czy osiem osób zapełniają się najpierw.
Długie dni sprawiają też, że latem najłatwiej połączyć wspinaczkę z innymi przystankami. Przy świetle do późnego wieczora zobaczysz oba wodospady i jeszcze dojedziesz na czarny piasek koło Vík, nie patrząc na zegarek.
Zima, od listopada do marca
Około przesilenia zimowego dzień kurczy się do mniej więcej 4–5 godzin, a słońce wisi nisko nad czapą lodową. Temperatury maksymalne koło Vík oscylują mniej więcej wokół 0–3 °C, a wiatr sprawia, że na otwartym lodowcu odczuwa się większy chłód.
Zaletą jest sam lód, który po ustaniu topnienia na powierzchni bywa twardszy i bardziej niebieski. Raki wgryzają się czysto, a ściany, na których przewodnicy prowadzą wspinaczkę, często wyglądają tak, jak ludzie je sobie wyobrażają.
Wadą są droga i pogoda. Droga nr 1 może być oblodzona i wietrzna na całych mniej więcej 160 km z Reykjavíku, a burze odwołują w tych miesiącach więcej wycieczek niż latem.
Jeśli zimowa jazda cię niepokoi, opcja Arctic Adventures z Reykjavíku oddaje kierownicę komuś innemu na 13-godzinny dzień. Nasza strona o autobusie z Reykjavíku albo jeździe samochodem porównuje obie możliwości.
Miesiące przejściowe
Wiosna (kwiecień i maj) i jesień (wrzesień i październik) leżą między tymi dwoma skrajnościami. Dzień jest na tyle długi, że wystarcza na spokojną wycieczkę, a parking jest spokojniejszy niż w lipcu. Drogi są zwykle bez śniegu, choć wiosenna albo jesienna burza wciąż może zamknąć dzień.
Na pierwszą wspinaczkę lodową celowalibyśmy właśnie w te miesiące. Masz niezłą szansę na twardy lód bez najkrótszych dni, a zapasowy dzień w planie zabezpiecza cię, jeśli pogoda się zmieni.
Jesień ma dodatkowy atut dla osób nocujących koło Vík. Gdy wieczory znów robią się ciemne, czyste niebo po wspinaczce może przynieść zorzę polarną, choć to premia, na którą można liczyć, a nie część którejkolwiek z wycieczek.
Rok na lodowcu w skrócie
| Pora roku | Światło dzienne | Maksima koło Vík | Na lodzie | Dojazd |
|---|---|---|---|---|
| Lato (od czerwca do sierpnia) | Około 20+ godzin w okolicy przesilenia | Mniej więcej 11–14 °C | Miększy, mokrzejszy, szary od popiołu | Największy ruch, drogi przejezdne |
| Zima (od listopada do marca) | Około 4–5 godzin w okolicy przesilenia | Mniej więcej 0–3 °C | Twardszy, często bardziej niebieski | Lód i wiatr na drodze nr 1, więcej odwołań |
| Okres przejściowy (kwiecień, maj, wrzesień, październik) | Pośrodku, szybko się zmienia | Między jednym a drugim | Różnie, zależnie od tygodnia | Zwykle przejezdne, czasem burze |
To przybliżone prawidłowości, a nie obietnice. Lód zmienia się z tygodnia na tydzień, a przewodnik wybiera trasę i miejsce wspinaczki danego dnia, niezależnie od tego, co mówi kalendarz.
Rano czy po południu na lodzie
Godzinę startu wybierasz przy rezerwacji, bo żadna z ofert, które czytaliśmy, nie podaje jednej stałej. Poranne terminy są na lodowcu często spokojniejsze, zanim dotrze większość jednodniowych wycieczkowiczów z Reykjavíku.
Zimą wczesny termin zostawia też więcej krótkiego dnia na powrót. Latem godzina ma mniejsze znaczenie, więc dopasuj wspinaczkę do wodospadów i reszty południowego wybrzeża.
Kiedy i co byśmy zarezerwowali
Większości debiutantów polecilibyśmy miesiąc przejściowy i poranny termin na trekkingu ze wspinaczką Arctic Adventures od ~180 €. Ma ocenę 4,8 z 400+ opinii na GetYourGuide, a wspinaczka jest opcjonalna, jeśli ktoś z grupy woli tylko chodzić.
Poranek na lodzie w miesiącu przejściowym
Arctic Adventures zbiera grupę przy swoim żółtym autobusie na parkingu pod lodowcem na pół dnia albo odbiera cię z Reykjavíku na cały dzień. Bezpłatne odwołanie do 24 godzin przed startem daje ci zapas, gdyby prognoza się zmieniła.
Wolisz grupę najwyżej sześciu osób? Tröll Expeditions od ~203 € działa w tych samych miesiącach, a nasze porównanie obu organizatorów pokazuje, czym się różnią.
Niezależnie od miesiąca rezerwuj na początku podróży, a nie na ostatni wolny dzień. Jeśli pogoda odwoła wycieczkę, organizatorzy zwykle proponują zwrot pieniędzy albo nowy termin, a nasza strona o tym, kiedy pogoda odwołuje wycieczkę, wyjaśnia, co dzieje się dalej.
Nie wiesz, czy w ogóle chcesz liny? Najpierw porównaj wspinaczkę lodową z trekkingiem po lodowcu. Potem zajmij się warstwami ubrań, bo zimą to, w co ubierzesz się na lód, znaczy więcej niż wybrana data.